W podwójnej eliminacji trzeba przegrać dwa razy, zanim się odpadnie. Kto przegra w drabince zwycięzców, spada do drabinki przegranych i może wrócić do gry.
Po co drabinka przegranych?
W czystym systemie pucharowym po jednym meczu połowa stawki jest już poza turniejem. To trudne dla każdego, kto w pierwszej rundzie trafi na mocnego rywala — a przyjechało się na jeden mecz. Drabinka przegranych daje wszystkim drugie życie i mniej więcej podwaja liczbę meczów.
- Drabinka zwycięzców — tu wszyscy zaczynają; jedna porażka i spadasz niżej
- Drabinka przegranych — jeszcze jedna porażka i definitywnie odpadasz
- Wielki finał — zwycięzcy obu drabinek grają ze sobą
Drabinka przegranych mniej więcej podwaja liczbę meczów. Zaplanuj więcej czasu — lub więcej tarcz — niż przy czystej eliminacji.
Jak przebiega wielki finał?
Kto wychodzi z drabinki przegranych, przegrał już raz; finalista z drabinki zwycięzców jeszcze nie. Wiele turniejów to uwzględnia: jeśli gracz z drabinki przegranych wygra finał, następuje mecz decydujący. Inne rozgrywają po prostu jeden finał — szybciej i łatwiej dla publiczności w pubie.
Czy pasuje do Twojego turnieju?
Drabinka przegranych opłaca się, gdy stawka jest na tyle mała, że starczy czasu na dodatkowe mecze. Przy dużej stawce i małej liczbie tarcz lepiej sprawdzi się faza grupowa z następującą po niej fazą pucharową.