DartBaron nie powstał za biurkiem. Narodził się w klubie — z długopisem, papierowymi karteczkami i stanowczo zbyt dużą cierpliwością.
Zaczęło się jak u wielu miłośników darta: pewnego wieczoru na turnieju. Atmosfera była świetna, lotki fruwały — ale gdy tylko przychodziło do organizacji, wszystko się zacinało.
Organizator stał z przodu z długopisem, kartką papieru i miską złożonych karteczek z nazwiskami. Jedną po drugiej je losowano i ręcznie dzielono na grupy. Źle przepisane nazwiska, karteczka spadająca na podłogę, spory o to, kto z kim ma grać — a tymczasem cała sala czekała.
„Chcieliśmy rzucać. Zamiast tego staliśmy pół godziny, aż losowanie się zgadzało.”
A to był dopiero początek. Prowadzenie tabeli grup na tablicy. Liczenie legów. Kłótnie o najwyższy finish. Kto gra następną rundę? Która tarcza jest wolna? Terminarz stawał się brudnopisem pełnym skreśleń, a pod koniec wieczoru nikt już dokładnie nie wiedział, jak wygląda sytuacja.
Jeśli kochasz darta, chcesz, żeby turniej był o darcie — nie o papierkowej robocie. Więc zaczęliśmy budować to sami. Najpierw prosta pomoc do losowania, potem kompletny system. Pomysł pozostawał ten sam: wszystko, co ręcznie było wolne i podatne na błędy, ma się zgadzać w jednym kliknięciu.
Sami stajemy na linii rzutu. Każda funkcja rozwiązuje prawdziwy problem, który napotkaliśmy w wieczór turniejowy.
Przygotowanie turnieju nie powinno być nauką. W kilka minut masz gotowe losowanie, drabinkę i ekran na żywo.
Losowanie jest losowe i przejrzyste. Bez zamieszania, bez wątpliwości — komputer losuje, wszyscy to widzą.
Od lig i rankingów po podsumowanie turnieju: budujemy dalej w oparciu o to, o co proszą organizatorzy.
To, co zaczęło się od stosu karteczek, wyrosło na oprogramowanie, z którym organizatorzy w całym kraju — a teraz daleko poza nim — prowadzą swoje turnieje. Od miłego wieczoru w pubie po pełne mistrzostwa klubu z grupami, drabinką zwycięzców i przegranych.
Nasza misja jest prosta: zdjąć pracę z organizatora, żeby znów chodziło o darta. Koniec z karteczkami. Koniec z czekaniem. Po prostu rzucaj.